Πρόσφατα, με την ψήφιση του νομοσχεδίου «Μεταρρύθμιση του Θεσμικού Πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Εμβάθυνση της Δημοκρατίας-Ενίσχυση της Συμμετοχής – Πρόγραμμα ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ», οι γυναίκες απέκτησαν ένα ουσιώδες εφόδιο για να συνδιαμορφώσουν το πολιτικό γίγνεσθαι με όρους ισότητας. Η αύξηση της ποσόστωσης φύλου, κατά 40% τουλάχιστον, στα ψηφοδέλτια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είναι μια σπουδαία κατάκτηση για την προώθηση των γυναικών στα κέντρα λήψης πολιτικών αποφάσεων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η ενισχυμένη παρουσία γυναικών στα δημοτικά και περιφερειακά ψηφοδέλτια στοχεύει ξεκάθαρα στην εκλογή περισσότερων γυναικών, γεγονός που μπορεί να αλλάξει την οπτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Επίσης, ενισχύεται η υποχρέωση  όλων των δήμων να υπογράψουν την «Ευρωπαϊκή Χάρτα για την Ισότητα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση» και κυρίως να αναπτύξουν δράσεις, έτσι ώστε οι δημότες, ανεξαρτήτως φύλου, να επωφελούνται ισότιμα απ’ όλες τις παρεμβάσεις.

Η κοινωνική και πολιτική πρόοδος είναι πλέον με τον πιο επίσημο τρόπο ΚΑΙ θέμα των γυναικών. Όπως εύστοχα είπε ο Μαρξ: «Οι μεγάλες κοινωνικές μεταβολές είναι αδύνατες χωρίς το γυναικείο προζύμι». Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου οι γυναίκες δίνουμε τη δική μας μάχη για να αλλάξουμε τις γειτονιές και τις πόλεις μας. Η νίκη βρίσκεται στα χέρια μας.

Βασιλική Μελέτη, Οικονομολόγος

Πηγή: xtypos.gr

The post Νίκη των Γυναικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση first appeared on Βασιλική Μελέτη.

Στα χρόνια της κρίσης οι στατιστικές αναφέρουν ότι το φαινόμενο της εγκατάλειψης και κακοποίησης ζώων γιγαντώνεται. Τα δημοτικά καταφύγια είναι θεωρητικά μια προσωρινή πλην αναγκαία «λύση» απέναντι στα δηλητηριασμένα από φόλες σκυλιά και γάτες. Ωστόσο, στην πράξη, Δήμοι και πολίτες γνωρίζουμε ότι η διαχείριση των αδέσποτων γίνεται ευκαιριακά. Τα καταφύγια ζώων ουδέποτε οργανώθηκαν συστηματικά αλλά ούτε ελέγχθηκαν στην πλειονότητά τους. Επίσης, ο εθελοντισμός των φιλοζωικών ενώσεων και σωματείων δεν αξιοποιήθηκε στο βαθμό που έπρεπε. Επιπλέον, ο Ν. 4039/2012, με τον οποίο οι Δήμοι υποχρεούνται να μεριμνούν για την περισυλλογή και διαχείριση αδέσποτων ζώων συντροφιάς, παραμένει εν πολλοίς κενό γράμμα.

Σε μια εποχή, που εκπρόσωποι φιλοζωικών καταγγέλλουν ότι τα κονδύλια για τα ζώα έχουν κυριολεκτικά «βαλτώσει», ήρθε στα τέλη Δεκεμβρίου 2018 μία «σανίδα σωτηρίας»: το νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης για τη λειτουργία καταφυγίων αδέσποτων ζώων. Από το συνολικό κονδύλι ύψους 600.000 ευρώ, ποσοστό 27,5% αφορά σε δράσεις βελτίωσης υφιστάμενου καταφυγίου και ενέργειες διαχείρισης αδέσποτων ζώων, ενώ ποσοστό 19,86% προορίζεται για τη σίτισή τους. Εκατόν επτά Δήμοι άδραξαν την ευκαιρία. Όχι όμως όλοι.

Στη Νέα Ιωνία οι ανάγκες, σε επίπεδο περισυλλογής, καταγραφής, ηλεκτρονικής σήμανσης, αποπαρασίτωσης, στείρωσης, εμβολιασμού, αποθεραπείας και σίτισης αδέσποτων ζώων, είναι τεράστιες.  Παρά ταύτα, η σημερινή δημοτική αρχή αμέλησε να υποβάλει ολοκληρωμένο φάκελο, όπως προβλεπόταν από τη  διαδικασία, με αποτέλεσμα να χαθεί αυτή η πολύτιμη ευκαιρία από πλευράς Νέας Ιωνίας. Έτσι, ο Δήμος αποκλείστηκε από τις προς χρηματοδότηση περιοχές του Βορείου Τομέα Αττικής.

Λυπηρή διαπίστωση, όταν την ίδια ώρα η προσπάθεια πολιτών, εθελοντών, συλλόγων, αλλά και του διαδικτύου και των social media για τη φιλοξενία και υιοθεσία ζώων συντροφιάς είναι υπεράνθρωπη. Ασφαλώς, ευ­θύνη για τα ζώα έχουμε όλοι μας,. Το κράτος, οι Δήμοι και κάθε πολίτης χωριστά. Ουδείς άμοιρος ευθυνών. Μιλάμε για ζώα που δεν επέλεξαν να ζουν στο δρόμο και να δημιουργούν άθελά τους φόβο ή οίκτο για τη «μοίρα» τους. Μιλάμε επίσης για την πόλη μας, που θα μπορούσε κάλλιστα να αξιοποιήσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα και να αποκτήσει επιτέλους ένα καταφύγιο για τα αδέσποτα ζώα, που περιφέρονται στους δρόμους της ανήμπορα. Έτσι, μία ακόμη χαμένη ευκαιρία έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των παραλείψεων για τα προγράμματα που χάνονται στη Νέα Ιωνία, καθώς το πρόγραμμα για τα αδέσποτα δεν είναι το μοναδικό. Προηγήθηκαν τα προγράμματα για το δωρεάν wifi, για τις ψηφιακές δεξιότητες σε επίπεδο Δήμων, ενώ το πρόγραμμα για τα Ανοιχτά Κέντρα Εμπορίου δεν χάθηκε ακόμη απλώς λόγω της παράτασης που δόθηκε στην προθεσμία.

Αλλά βέβαια τα αδέσποτα ζώα της πόλης μας δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν για τον κύκλο των χαμένων ευκαιριών. Δεν ψηφίζουν καν.

Βασιλική Μελέτη

The post Την πλάτη στα αδέσποτα ζώα γύρισε επιδεικτικά ο Δήμος Νέας Ιωνίας first appeared on Βασιλική Μελέτη.

The post Ας τελειώνουμε κάποτε με την αφόρητη αναρχία στις γειτονιές της Ιωνίας first appeared on Βασιλική Μελέτη.

Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι ο πληθυσμός των αδέσποτων ζώων δημιουργείται από τα ήδη υπάρχοντα αδέσποτα. Ωστόσο, το 70% των αδέσποτων προέρχεται κάθε χρόνο από πολίτες που δεν στείρωσαν τα κατοικίδιά τους, δηλαδή από γέννες δεσποζόμενων ζώων ή κακές υιοθεσίες και περιστατικά εγκατάλειψης ζώων. Τα πράγματα είναι απλά. Αυτό που ο καθένας μας μπορεί να κάνει για να συμβάλει στη λύση του προβλήματος είναι να στειρώσει το κατοικίδιό του, να υιοθετήσει κάποιο ζώο, να μην αγοράσει, να στηρίξει τη φιλοζωική οργάνωση της περιοχής του και να καταγγείλει περιστατικά κακοποίησης ζώων. Αυτό δε μας δίδασκαν συνεχώς στο σχολείο;

Ευτυχώς, η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες έχει κάνει ομολογουμένως άλματα ως προς το σεβασμό απέναντι στα ζώα. Σκοπός βέβαια είναι να ευαισθητοποιηθούν όλο και περισσότεροι άνθρωποι, έτσι ώστε οι νέες γενιές να μπορέσουν να αναλάβουν ουσιαστική ευθύνη απέναντι σε κάθε ευάλωτο πλάσμα στις γειτονιές του κόσμου μας: να διασφαλίσουμε τα δικαιώματά των ζώων μας στην τροφή, το νερό, την υγεία και την ευζωία και να τα προστατεύουμε απέναντι σε κάθε είδους εκμετάλλευση.

Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδή συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος. Πέρα όμως από την παγκόσμια επέτειο, το περιβάλλον και τα ζώα ας τα θυμόμαστε όχι μόνο μία φορά το χρόνο, αλλά ας τα γιορτάζουμε και ας τα νοιαζόμαστε καθημερινά.

Τα ζώα, δεσποζόμενα και αδέσποτα, είναι πλάσματα με τα οποία μοιραζόμαστε ένα κοινό σπίτι, τον πλανήτη μας. Και ας μην ξεχνάμε την ηθική μας υποχρέωση απέναντι στα ζώα. Έχουν ίσα δικαιώματα στη ζωή. Ας τα αγαπάμε έμπρακτα.

Βασιλική Μελέτη

The post Βίωμα και μέρος της παιδείας καθενός, ο σεβασμός των ζώων first appeared on Βασιλική Μελέτη.

Η επαγγελματική ανέλιξη και το φαινόμενο της «γυάλινης οροφής»

Στη σύγχρονη πραγματικότητα, παρατηρείται μια εν γένει μειονεκτική εκπροσώπηση των γυναικών στο εργασιακό φάσμα των επιχειρήσεων, γεγονός που παραπέμπει στα διαφοροποιημένα πρότυπα ρόλων των φύλων, ακόμη και στις σκανδιναβικές χώρες, οι οποίες ιστορικά φημίζονται για υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής. Η παρατηρούμενη ασθενής εκπροσώπηση των γυναικών στις ανώτερες διευθυντικές θέσεις εργασίας αποτελεί αναμφίβολο τεκμήριο ανισότητας των δύο φύλων. Το γεγονός ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό των ανώτερων διευθυντικών θέσεων εργασίας καταλαμβάνεται από γυναίκες, ιδίως στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, αποκαλύπτει την έλλειψη ισότητας, τουλάχιστον σε αυτή τη μορφή γυναικείας απασχόλησης. Ενώ δηλαδή οι γυναίκες αποτελούν περίπου το 50% των εργαζομένων στις πιο αναπτυγμένες χώρες, εντούτοις κατέχουν ποσοστό μικρότερο του 5% των ανώτερων διευθυντικών θέσεων. Έτσι, σήμερα καθίσταται επίκαιρο παρά ποτέ το ζήτημα των διακρίσεων σε βάρος του γυναικείου φύλου, που αποτυπώνεται στο παγιωμένο φαινόμενο της «γυάλινης οροφής», γνωστό και ως «ολισθηρός στύλος», «προστατευτική ασπίδα», «τσιμεντένια οροφή» και «φράγμα οροφής». O όρος υιοθετήθηκε από δημοσιογράφους της εφημερίδας WallStreet Journal, με στόχο την περιγραφή των τεχνητών ή αόρατων εμποδίων, που επιβραδύνουν ή σταματούν την επαγγελματική ανέλιξη των γυναικών στις ανώτερες και ανώτατες θέσεις της ιεραρχίας των επιχειρήσεων. Σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Εργασίας (International Labor Organization), αν και η συμμετοχή των γυναικών σε διευθυντικές θέσεις των επιχειρήσεων παραμένει συγκριτικά χαμηλή, τα δεδομένα δείχνουν ότι οι γυναίκες διαθέτουν τα προσόντα και την εργασιακή εμπειρία, προκειμένου να αναλάβουν ευθύνες σε ανώτατο επίπεδο, ενώ, σε κάθε περίπτωση, κύρια πρόκληση συνιστά η κρίσιμη μάζα γυναικών σε θέσεις ισχύος: σε πολλούς τοµείς της αγοράς εργασίας, τα περιθώρια επαγγελµατικής εξέλιξης των γυναικών στελεχών είναι σχετικά µικρά, τόσο σε όρους εποπτείας-διοίκησης άλλων εργαζοµένων όσο και σε όρους αµοιβής της εργασίας. Συνεπώς, το φαινόμενο της «γυάλινης οροφής» θίγει την ύπαρξη σοβαρών εμποδίων, δημιουργούμενων από αρνητικά στερεότυπα και κοινωνικές προκαταλήψεις, που εμποδίζουν καταλυτικά τη σταδιοδρομία των γυναικών στην αγορά εργασίας. Ως εκ τούτου, οι κοινωνικές και θεσμικές πρακτικές, οι ιδεολογίες, αλλά και οι προσδοκίες σχετικά με τους ρόλους των δύο φύλων, συνεπάγονται ανυπολόγιστες επιπτώσεις στην εσωτερική λειτουργία των επιχειρήσεων και οργανισμών.

«Γυάλινη οροφή» και ποσοστώσεις εντός των επιχειρήσεων

Με αφορμή τον ευρωπαϊκό διάλογο για την επιβολή ποσοστώσεων ισότιμης συμμετοχής των φύλων στα διοικητικά συμβούλια των εισηγμένων επιχειρήσεων στο σύνολο της Ένωσης, ως αποτέλεσμα της αποτυχίας τους να το πράξουν οικειοθελώς, ανακινήθηκε εκ νέου το ζήτημα της «γυάλινης οροφής». Σύμφωνα με ειδική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσιεύτηκε εντός του 2017, φαίνεται ότι η πρόοδος που επιτεύχθηκε, όσον αφορά την αύξηση του αριθμού των γυναικών στα διοικητικά συμβούλια των επιχειρήσεων, που κλήθηκαν να λάβουν αξιόπιστα εθελοντικά μέτρα υπέρ των γυναικών, ήταν σαφώς περιορισμένη. Μολονότι χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι η ισότιμη εκπροσώπηση των φύλων σε υψηλές θέσεις έχει αποδειχθεί πως βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα και εξασφαλίζει μεγαλύτερα οικονομικά κέρδη για τα κράτη. Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως το Βέλγιο, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Ισπανία, έχουν βεβαίως ήδη υιοθετήσει ποσοστά ισόρροπης εκπροσώπησης των φύλων στα διοικητικά συμβούλια των επιχειρήσεών τους, ενώ άλλες έχουν κανόνες μίνιμουμ εκπροσώπησης των γυναικών στις δημόσιες επιχειρήσεις. Η προώθηση μεγαλύτερου βαθμού ισότητας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων εγγράφεται, άλλωστε, στους στόχους του «Ευρωπαϊκού Χάρτη των Γυναικών». Στο Πρόγραμμα Εργασίας της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε νομοθετική πρωτοβουλία για την επίτευξη πιο ισόρροπης εκπροσώπησης των δύο φύλων στις επιχειρήσεις, οι μετοχές των οποίων είναι εισηγμένες σε χρηματιστήριο.

Εξάλλου, τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η ισότιμη εκπροσώπηση των φύλων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων αποφέρει στα κράτη σπουδαία οφέλη: για παράδειγμα, έκθεση της McKinsey διαπίστωσε ότι επιχειρήσεις με ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων έχουν 56% υψηλότερα κέρδη εκμετάλλευσης από ό,τι επιχειρήσεις μόνο με άνδρες. Η Ernst & Young, εξετάζοντας τις 290 μεγαλύτερες εισηγμένες επιχειρήσεις, διαπίστωσε πως τα κέρδη στις επιχειρήσεις με τουλάχιστον μία γυναίκα στο διοικητικό συμβούλιο, ήταν σημαντικά υψηλότερα συγκριτικά με τις επιχειρήσεις χωρίς κανένα γυναικείο μέλος του συμβουλίου. Η παρουσία, επομένως, περισσότερων γυναικών σε διευθυντικές θέσεις μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία ενός παραγωγικότερου και καινοτόμου περιβάλλοντος και να μεγιστοποιήσει τις επιχειρηματικές επιδόσεις. Όμως, η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνει πως, παρά τις όποιες θετικές εξελίξεις, ιδίως στις χώρες που έχουν εισαγάγει ποσοστώσεις ως προς το φύλο, η πρόοδος παραμένει αργή. Υπογράφοντας την «Επίσημη δέσμευση για την προώθηση των γυναικών στην ηγεσία των επιχειρήσεων της Ευρώπης», οι επιχειρήσεις δεσμεύονται λοιπόν να αυξήσουν τη γυναικεία εκπροσώπηση στα διοικητικά συμβούλιά τους κατά 40% έως το 2020. Έτσι, το άνοιγμα των ανώτερων θέσεων λειτουργεί ως κίνητρο για τις γυναίκες, ώστε να εισέλθουν στο εργατικό δυναμικό των επιχειρήσεων, γεγονός που συμβάλλει στην αύξηση των ποσοστών απασχόλησης και την ενδυνάμωση του δυναμικού των γυναικών ως ανθρώπινων πόρων. Απώτερος σκοπός είναι να αποκατασταθεί η αδιατάρακτη παρουσία και των δύο φύλων στα διοικητικά συμβούλια των επιχειρήσεων, ώστε να επιτευχθεί ο σταδιακός θρυμματισμός της «γυάλινης οροφής», που φράζει την πρόσβαση των προικισμένων γυναικών στους χώρους εργασίας.

H γυναικεία υποεκπροσώπηση ως έκφραση άνισης μεταχείρισης στην εργασία

Η γυναικεία εκπροσώπηση σε θέσεις στελεχών δεν βρίσκεται σε απόλυτη αναλογία με την πλειοψηφία των γυναικών εργαζομένων, αντίθετα είναι μικρός ο αριθμός όσων καταλαμβάνουν υψηλόβαθμες διοικητικές θέσεις στην ιεραρχία των επιχειρήσεων και οργανισμών. Η αποδυναμωμένη παρουσία των γυναικών στους χώρους εργασίας, και ειδικότερα στη διοίκηση των επιχειρήσεων, παραμένει βέβαιη πραγματικότητα και τεκμηριώνει εν μέρει την άποψη περί αποκλεισμού τους από τις υψηλόβαθμες θέσεις. Ενώ οι γυναίκες μάνατζερ διαθέτουν τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα ως προς τη συμμετοχή τους στη διοίκηση και υπερτερούν έναντι των ανδρών συναδέλφων τους, ως προς τα μετρήσιμα αξιολογικά κριτήρια, όπως έχουν αποδείξει σχετικές έρευνες, φαίνεται να υποεκπροσωπούνται στις υψηλόβαθμες θέσεις της διοικητικής ιεραρχίας. Οι συνεχιζόμενες διαφορές μεταξύ των δύο φύλων επιβεβαιώνουν την ανάγκη εξάλειψης των φραγμών με σκοπό την πλήρη συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Επιβεβλημένη είναι η μέγιστη καταπολέμηση των ριζωμένων στερεοτύπων των φύλων, που διαμορφώνουν τους ρόλους των γυναικών στην κοινωνία και επηρεάζουν την ανισορροπία στην αμειβόμενη εργασία. Προκειμένου, επομένως, να διασφαλισθεί η πλέον επαρκής συμμετοχή των γυναικών σε θέσεις διοικητικής ευθύνης, θα πρέπει να εισαχθούν περαιτέρω δεσμευτικά μέτρα σε ενωσιακό επίπεδο, καθώς στατιστικά στοιχεία καταδεικνύουν τις μεγάλες οικονομικές απολαβές, που απορρέουν από τους δείκτες ισότητας μεταξύ των φύλων στις επιχειρήσεις και στους οργανισμούς του εθνικού και ευρωπαϊκού δικτύου.

Βασιλική Μελέτη

The post Επιχειρήσεις και Γυάλινη Οροφή first appeared on Βασιλική Μελέτη.

Βασιλική Μελέτη

The post Ποιος είναι ο δήμος με τα χειρότερα πεζοδρόμια…; first appeared on Βασιλική Μελέτη.

Κατά ένα μεγάλο ποσοστό, η ενδοοικογενειακή βία είναι η συνηθέστερη μορφή βίας, η οποία προέρχεται από τον σύντροφο ή τον σύζυγο και αφορά την ψυχολογική και λεκτική βία. Πράγματι, στατιστικά είναι οι άνδρες εκείνοι, οι οποίοι κατά κανόνα αναλαμβάνουν το ρόλο του επιτιθέμενου σε ένα βίαιο οικογενειακό πλαίσιο και αυτό μάλλον αποτελεί διαχρονική συνθήκη. Σε δεύτερη θέση έρχεται η σωματική βία, ενώ η ψυχολογική είναι η πιο δύσκολα αναγνωρίσιμη μορφή της. Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις γυναικών που σπάνε τη σιωπή τους, προκειμένου να ζητήσουν βοήθεια, επειδή υφίστανται ψυχολογική και όχι σωματική βία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γυναίκες αποφάσισαν να κινητοποιηθούν, μόνο όταν η ψυχολογική ενδύθηκε τη μορφή της σωματικής βίας. Η ενδοοικογενειακή βία θεωρείται επομένως ως ένα πρότυπο καταχρηστικής συμπεριφοράς, που αφορά οποιαδήποτε σχέση που χρησιμοποιείται από κάποιον με σκοπό να αποκτήσει ή να διατηρήσει την εξουσία και τον έλεγχο του πάνω από σε άλλο ερωτικό σύντροφο ή μέλος της οικογένειας. Μπορεί, επιπλέον, να είναι σεξουαλική, συναισθηματική ή και οικονομική, περιλαμβάνοντας ακραίες συμπεριφορές, που έχουν ως σκοπό να εκφοβίσουν, να ταπεινώσουν, να απομονώσουν, να φοβίσουν, να τρομοκρατήσουν, να εξαναγκάσουν, να βλάψουν ή να τραυματίσουν το θύμα. Ειδικότερα, ως συζυγικός βιασμός ορίζεται ο καταναγκασμός για τη συµμετοχή στη σεξουαλική διαδικασία,  καθώς για την υιοθέτηση τρόπων σεξουαλικής συµπεριφοράς, όχι µόνο µη αποδεκτών, αλλά και απωθητικών για τη γυναίκα.

Είναι κοινός τόπος ότι με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης, το φαινόμενο τα ενδοοικογενειακής βίας μεγεθύνθηκε και πολλοί είναι οι ερευνητές που συγκλίνουν στην παραδοχή μιας ισχυρής συνάφειας ανάμεσα στην ανεργία και στην εμφάνιση αντικοινωνικών συμπεριφορών. Όμως, παρά το γεγονός ότι η ανάπτυξη από μόνη της δεν αποτελεί επαρκή προϋπόθεση για την ισότιμη κατανομή της ευημερίας ή την προώθηση της ανθρώπινης ανάπτυξης, η εκτεταμένη ύφεση έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί τροχοπέδη για την επίτευξη της ισότητας των φύλων. Αλλά τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, αν δεν αλλάξουν ως προς τη συμπεριφορά και τη νοοτροπία οι ίδιες οι γυναίκες, αν δεν μπορέσουν να διεκδικήσουν και να απαιτήσουν στην πράξη σεβασμό και αναγνώριση από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Και όλοι θα πρέπει να συμβάλουμε, ώστε να υπάρξει περισσότερη ενημέρωση σχετικά με τις
φοβερές συνέπειες της κακοποίησης των γυναικών. Χρειάζεται σε κάθε περίπτωση να θυμόμαστε ότι τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας πρέπει να βρουν τη δύναμη να αντιδράσουν στη χρόνια σχέση κακοποίησης, καθώς και στα πρότυπα της αδυναμίας, της αμφιθυμίας και της αδράνειας που μοιραία αναπαράγονται.

Καμία γυναίκα δεν πρέπει να διαπραγματεύεται τη σωματική της ακεραιότητα, την ψυχική της ισορροπία, την αξιοπρέπειά της. Γιατί η βία δεν είναι έκφραση αγάπης και ενδιαφέροντος. Η βία δεν χωρά δικαιολογίες. Δεν χωρά σιωπή.

Βασιλική Μελέτη

The post Ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών: όχι άλλη σιωπή first appeared on Βασιλική Μελέτη.

Μία στις δέκα γυναίκες της ΕΕ έχει υποστεί κάποια μορφή βίας από την ηλικία των 15 ετών και άνω, μία στις 20 έχει πέσει θύμα βιασμού. Μία στις πέντε γυναίκες έχει υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία από νυν ή τέως σύντροφο, και μία στις 10 γυναίκες δηλώνει ότι βίωσε κάποια μορφή σεξουαλικής βίας από ενήλικα πριν συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας της.
Η βία είναι σεξουαλική, συναισθηματική ή οικονομική και περιλαμβάνει ακραίες συμπεριφορές, που σκοπό έχουν να εκφοβίσουν, να ταπεινώσουν, να απομονώσουν, να φοβίσουν, να τρομοκρατήσουν, να εξαναγκάσουν, να βλάψουν ή να τραυματίσουν μια γυναίκα.

Όμως, καμία γυναίκα δεν πρέπει να διαπραγματεύεται τη σωματική της ακεραιότητα, την ψυχική της ισορροπία, την αξιοπρέπειά της. Γιατί η βία δεν είναι έκφραση αγάπης και ενδιαφέροντος. Η βία δεν χωρά δικαιολογίες. Δεν χωρά σιωπή.

Βασιλική Μελέτη

The post 11η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ OTOE και Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών first appeared on Βασιλική Μελέτη.

Πράγματι, το όραμα της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» συνοψίζεται στην επίτευξη μιας ανάπτυξης έξυπνης, αειφόρου και χωρίς αποκλεισμούς, η οποία θα βασίζεται στην καινοτομία και θα προωθεί την αποτελεσματικότερη χρήση των φυσικών πόρων σε μια «πράσινη οικονομία» υψηλής απασχόλησης. Επιπλέον, η ανάπτυξη αυτή εξειδικεύεται και σε αντιπροσωπευτικούς αριθμητικούς στόχους, σύμφωνα με τους οποίους μέχρι το 2020 πρέπει: α) το 75% του πληθυσμού ηλικίας 20-64 να έχει απασχόληση, β) το 3% του ΑΕΠ της Ε.Ε. να επενδύεται σε έρευνα και ανάπτυξη, γ) οι στόχοι 20/20/20 για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή να επιτευχθούν, ώστε η μείωση των ρυπογόνων εκπομπών να φθάσει ακόμα και στο 30%. Πρωτίστως, όμως, αναγκαίο είναι να υπολογιστούν σωστά οι επιπτώσεις των παραπάνω ρυπογόνων παραγόντων στο περιβάλλον. Αυτό περιλαμβάνει μια πιο συστηματική εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει», τη σταδιακή κατάργηση των περιβαλλοντικά επιβλαβών επιχορηγήσεων, τη μετατόπιση της φορολογίας από την εργασία προς τη ρύπανση και τη διεύρυνση των αγορών περιβαλλοντικών αγαθών και υπηρεσιών.

Για την Ελλάδα, συγκεκριμένα, προτεραιότητα δεν αποτελεί να παρακολουθεί απλώς τις ευρωπαϊκές εξελίξεις σε θεσμικό επίπεδο και να προσαρμόζεται ονομαστικά, αλλά να συγκλίνει στην ουσία του ευρωπαϊκού περιβαλλοντικού κεκτημένου και μέσα από τη σύγκλιση αυτή να αντιμετωπίσει τις ανάγκες που αφορούν τόσο στην περιβαλλοντική προστασία όσο και στην εμπέδωση ενός ιδιαίτερου παραγωγικού υποδείγματος: κλίμα, φυσικό περιβάλλον, πολιτισμός, υψηλή κοινωνική συνοχή, όλα στην κατεύθυνση της αειφόρου ανάπτυξης. Πρακτικά, στη χώρα μας, μέσω της υλοποίησης του ΕΣΠΑ 2014-2020 επιδιώκεται σήμερα η αντιμετώπιση των διαρθρωτικών αδυναμιών της χώρας, που συνετέλεσαν στην εμφάνιση της οικονομικής κρίσης αλλά και των προβλημάτων, οικονομικών και κοινωνικών, που αυτή δημιούργησε. Είναι φανερό ότι η ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος θα πρέπει να επιδιωχθεί μόνο μέσω της οριζόντιας ενσωμάτωσης κριτηρίων βιωσιμότητας στο σύνολο των δημόσιων πολιτικών και κυρίως στις παραδοσιακά «αναπτυξιακές» δημόσιες πολιτικές (μεταφορές, ενέργεια, αστική ανάπτυξη), ώστε αυτές να καταστούν εγγενώς βιώσιμες, σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης αλλά και Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Στο πεδίο των ΟΤΑ, μάλιστα, το πρόβλημα έχει γιγαντωθεί καθώς διαπιστώνεται -πέρα από κάθε αμφιβολία- η ολοένα και μεγαλύτερη υποβάθμιση του περιβαλλοντικού ζητήματος και ειδικότερα των απαιτούμενων δράσεων για τη βελτίωση του αστικού και περιαστικού χώρου. Παράδειγμα: η οικονομική κρίση και συνακόλουθα η έλλειψη πόρων, σε συγκερασμό με την άναρχη δόμηση και την έλλειψη ελεύθερου χώρου, οδήγησαν και οδηγούν τις διοικήσεις των δήμων σε δέσμευση χώρων. Μια τέτοια δράση όμως συναντά εμπόδια, όπως η έλλειψη πιστώσεων και οι πάσης φύσεως αποφάσεις δικαστηρίων, που στο όνομα της προστασίας της ιδιοκτησίας προχωρούν σε αποδεσμεύσεις, με αποτέλεσμα να χάνονται διαρκώς χώροι. Λύση θα μπορούσε να αποτελέσει εδώ αφενός η αύξηση των πιστώσεων από το Πράσινο Ταμείο για περαιτέρω απόκτηση χώρων με δίκαιη κατανομή τους, κυρίως σε υποβαθμισμένους και πυκνοδομημένους δήμους, αφετέρου η τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου με ελεύθερη απόκτηση χώρων από την πλευρά των δήμων. Ώστε οι τελευταίοι να ενεργοποιηθούν προκειμένου να δημιουργηθούν συνθήκες αειφόρου ανάπτυξης όχι μόνο στο Λεκανοπέδιο Αττικής αλλά και σε όλη τη χώρα. Παράλληλα, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να παρακολουθούν τις σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις κατά την υλοποίηση των όποιων δράσεων, ώστε να προσδιοριστούν οι απρόβλεπτες δυσμενείς επιπτώσεις και να λαμβάνονται τα απαιτούμενα διορθωτικά μέτρα.

Όλα τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερη σημασία και κρισιμότητα στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής στην Ευρώπη, τα δυσμενή αποτελέσματα της οποίας είναι αισθητά, ενώ πιθανή μη επιτυχής προσαρμογή σε αυτή αναμένεται να οδηγήσει σε επιδείνωση των περιβαλλοντικών πόρων. Κατά πόσο ο αναπτυξιακός σχεδιασμός για την Ελλάδα του 2020 θα οδηγήσει εν τέλει σε μια ρεαλιστική αναγέννηση της ελληνικής οικονομίας με ανάταξη του περιβαλλοντικού ιστού και γνώμονα τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης, μένει να φανεί εκ του αποτελέσματος.

Αναμφίβολα, η «ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας» πρέπει να είναι κοινός στόχος.

Βασιλική Μελέτη

The post Νέα στρατηγική και περιβάλλον: Η Ευρώπη για το 2020 first appeared on Βασιλική Μελέτη.