Πριν δυο μέρες, φίλοι που μένουν 40 χρόνια απέναντι από την «Αγία Όλγα» φρόντισαν να έρθουν στα χέρια μου μερικές φωτογραφίες από την παραζάλη της περιοχής, εργάσιμη και μέρα μεσημέρι. Οι λήψεις ενδεικτικές. Έχουν δίκιο ασφαλώς όσοι φωνάζουν για άναρχη δόμηση και απουσία ελεγχόμενων χώρων στάθμευσης. Καταφανής είναι η έλλειψη υποδομής για να υποδεχθεί το σημείο αυτό τέτοιο φόρτο οχημάτων γύρω από το Νοσοκομείο. Και στη γενικότερη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των περιοίκων έρχονται να προστεθούν και τα σκουπίδια όσων περιφέρονται γύρω από την «Αγία Όλγα», αλλά και η «βροχή» κλήσεων στα οχήματα των περιοίκων που δεν μπορούν πια να σταθμεύσουν τα οχήματά τους έξω από τα σπίτια τους και αναγκάζονται να τα βολέψουν όπως-όπως στα γύρω τετράγωνα. Ιστορίες “βγαλμένες απ’ την κρύπτη”, παράπονα και φαγωμάρες.

Υπάρχουν δοκιμασμένες μέθοδοι να χτυπηθεί το άναρχο και παράνομο παρκάρισμα σε τέτοια νευραλγικά σημεία και να αποσυμφορηθούν εν τέλει τόσο πυκνοκατοικημένες συνοικίες με αυξημένη κίνηση, όπως της «Αγίας Όλγας». Σίγουρα πάντως λύση δεν είναι να αμολήσει καθένας όπου βρει το αυτοκίνητό του. Οι περισσότερες από τις μεγαλουπόλεις ακολούθησαν τακτικές, πήραν δύσκολες αποφάσεις και έγιναν χωροταξικά πιο φιλικές στον πολίτη. Μέχρι όμως να δημιουργήσουμε εμείς αυτή την ιδανική εικόνα πόλης, τι προτίθενται στο μεσοδιάστημα να κάνουν οι αρμόδιοι;