Στις σελίδες του λευκώματος φιλοξενείται το διήγημά μου, «Κάτω από τον Ουρανό που Καίγεται», που γεννήθηκε μέσα από τον πόνο και την αγωνία που αφήνει πίσω του ο πόλεμος. Εμπνευσμένο από τη σκληρή πραγματικότητα της σύγκρουσης Ισραήλ – Ιράν, το διήγημα επιχειρεί να φωτίσει τον άνθρωπο:

το παιδί που φοβάται,

τη μάνα που περιμένει,

τις ζωές που αλλάζουν κάτω από ένα ουρανό γεμάτο φωτιά.

Η λογοτεχνία δεν είναι μόνο λέξεις.

Είναι μνήμη, κραυγή, αντίσταση στη λήθη.

Και ίσως είναι ο πιο ανθρώπινος τρόπος να κρατηθεί ζωντανή η ελπίδα.

Συγχαρητήρια στους δημιουργούς που διαγωνίστηκαν στη σημαντική αυτή συλλογική προσπάθεια, καθώς και στους διοργανωτές για την πολιτιστική πρωτοβουλία που δίνει χώρο στην τέχνη και την ανθρώπινη φωνή.