Την πλάτη στα αδέσποτα ζώα γύρισε επιδεικτικά ο Δήμος Νέας Ιωνίας
- Post by Βασιλική Μελέτη
- 16/02/2019
Πώς είναι να γεννιέσαι αδέσποτο; Να μη σε θέλουν, να σε πετάνε στο δρόμο, να σε μαζεύει ο Δήμος ή η Φιλοζωική, να στειρώνεσαι, να ζεις σε κλουβί, να σε ξαναπετάνε, σαν επανένταξη αυτή τη φορά, να μην ξέρεις πώς να βρεις τροφή και να περιφέρεσαι χωρίς φροντίδα; Πώς οι άνθρωποι ξεριζώνουν ξαφνικά ζωάκια από τον καναπέ τους, για να τα πετάξουν νύχτα σ’ ένα βουνό; Πώς αδιαφορούν, όταν το μέχρι χθες εν δυνάμει «μέλος της οικογένειάς τους» καταλήγει έγκλειστο σε μια ερημική κατασκευή δημοτικού καταφυγίου; Ή ακόμη χειρότερα, πώς του γυρνούν την πλάτη και το αφήνουν έρμαιο στην αδυσώπητη μοίρα των δρόμων;
Στα χρόνια της κρίσης οι στατιστικές αναφέρουν ότι το φαινόμενο της εγκατάλειψης και κακοποίησης ζώων γιγαντώνεται. Τα δημοτικά καταφύγια είναι θεωρητικά μια προσωρινή πλην αναγκαία «λύση» απέναντι στα δηλητηριασμένα από φόλες σκυλιά και γάτες. Ωστόσο, στην πράξη, Δήμοι και πολίτες γνωρίζουμε ότι η διαχείριση των αδέσποτων γίνεται ευκαιριακά. Τα καταφύγια ζώων ουδέποτε οργανώθηκαν συστηματικά αλλά ούτε ελέγχθηκαν στην πλειονότητά τους. Επίσης, ο εθελοντισμός των φιλοζωικών ενώσεων και σωματείων δεν αξιοποιήθηκε στο βαθμό που έπρεπε. Επιπλέον, ο Ν. 4039/2012, με τον οποίο οι Δήμοι υποχρεούνται να μεριμνούν για την περισυλλογή και διαχείριση αδέσποτων ζώων συντροφιάς, παραμένει εν πολλοίς κενό γράμμα.
Σε μια εποχή, που εκπρόσωποι φιλοζωικών καταγγέλλουν ότι τα κονδύλια για τα ζώα έχουν κυριολεκτικά «βαλτώσει», ήρθε στα τέλη Δεκεμβρίου 2018 μία «σανίδα σωτηρίας»: το νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης για τη λειτουργία καταφυγίων αδέσποτων ζώων. Από το συνολικό κονδύλι ύψους 600.000 ευρώ, ποσοστό 27,5% αφορά σε δράσεις βελτίωσης υφιστάμενου καταφυγίου και ενέργειες διαχείρισης αδέσποτων ζώων, ενώ ποσοστό 19,86% προορίζεται για τη σίτισή τους. Εκατόν επτά Δήμοι άδραξαν την ευκαιρία. Όχι όμως όλοι.
Στη Νέα Ιωνία οι ανάγκες, σε επίπεδο περισυλλογής, καταγραφής, ηλεκτρονικής σήμανσης, αποπαρασίτωσης, στείρωσης, εμβολιασμού, αποθεραπείας και σίτισης αδέσποτων ζώων, είναι τεράστιες. Παρά ταύτα, η σημερινή δημοτική αρχή αμέλησε να υποβάλει ολοκληρωμένο φάκελο, όπως προβλεπόταν από τη διαδικασία, με αποτέλεσμα να χαθεί αυτή η πολύτιμη ευκαιρία από πλευράς Νέας Ιωνίας. Έτσι, ο Δήμος αποκλείστηκε από τις προς χρηματοδότηση περιοχές του Βορείου Τομέα Αττικής.
Λυπηρή διαπίστωση, όταν την ίδια ώρα η προσπάθεια πολιτών, εθελοντών, συλλόγων, αλλά και του διαδικτύου και των social media για τη φιλοξενία και υιοθεσία ζώων συντροφιάς είναι υπεράνθρωπη. Ασφαλώς, ευθύνη για τα ζώα έχουμε όλοι μας,. Το κράτος, οι Δήμοι και κάθε πολίτης χωριστά. Ουδείς άμοιρος ευθυνών. Μιλάμε για ζώα που δεν επέλεξαν να ζουν στο δρόμο και να δημιουργούν άθελά τους φόβο ή οίκτο για τη «μοίρα» τους. Μιλάμε επίσης για την πόλη μας, που θα μπορούσε κάλλιστα να αξιοποιήσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα και να αποκτήσει επιτέλους ένα καταφύγιο για τα αδέσποτα ζώα, που περιφέρονται στους δρόμους της ανήμπορα. Έτσι, μία ακόμη χαμένη ευκαιρία έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των παραλείψεων για τα προγράμματα που χάνονται στη Νέα Ιωνία, καθώς το πρόγραμμα για τα αδέσποτα δεν είναι το μοναδικό. Προηγήθηκαν τα προγράμματα για το δωρεάν wifi, για τις ψηφιακές δεξιότητες σε επίπεδο Δήμων, ενώ το πρόγραμμα για τα Ανοιχτά Κέντρα Εμπορίου δεν χάθηκε ακόμη απλώς λόγω της παράτασης που δόθηκε στην προθεσμία.
Αλλά βέβαια τα αδέσποτα ζώα της πόλης μας δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν για τον κύκλο των χαμένων ευκαιριών. Δεν ψηφίζουν καν.
Βασιλική Μελέτη

Μελέτη Β., Παπακωνσταντίνου Π., Νικολόπουλος Π.: «Φύλο, Κρίση και Ευρωπαϊκή Ένωση», Writers International Edition (2026)
Με συγκίνηση και αίσθημα ευθύνης παρουσιάζουμε το νέο μας βιβλίο, «Φύλο, Κρίση και Ευρωπαϊκή Ένωση», ένα έργο που γεννήθηκε μέσα από μακρόχρονη έρευνα, προβληματισμό, αμέτρητες ώρες μελέτης και μοναχικής συγγραφικής εργασίας.
Στις σελίδες του επιχειρείται μια ουσιαστική προσέγγιση των σύνθετων ζητημάτων που αφορούν τη θέση των γυναικών και των έμφυλων ταυτοτήτων στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Παρά τις σημαντικές κοινωνικές και θεσμικές κατακτήσεις των τελευταίων δεκαετιών, οι ανισότητες εξακολουθούν να υφίστανται, συχνά με τρόπους λιγότερο εμφανείς αλλά εξίσου καθοριστικούς για τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Το βιβλίο εξετάζει πώς οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές κρίσεις επηρεάζουν διαφορετικά τα άτομα ανάλογα με το φύλο τους, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν παράγοντες, όπως η κοινωνική τάξη, η εθνική ή πολιτισμική καταγωγή, η αναπηρία και ο σεξουαλικός προσανατολισμός. Μέσα από αυτή τη διαθεματική οπτική, επιχειρείται να φωτιστεί η πολυπλοκότητα των μορφών αποκλεισμού και ανισότητας.
Η κεντρική μας θέση είναι ότι οι διακρίσεις δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά βαθιά ριζωμένους μηχανισμούς που διαμορφώνουν κοινωνικές συμπεριφορές, θεσμούς και πολιτικές. Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη διαμόρφωση μιας δικαιότερης και περισσότερο συμπεριληπτικής κοινωνίας.
Το έργο αυτό δεν αποτελεί μόνο ένα επιστημονικό εγχείρημα. Είναι ταυτόχρονα μια κατάθεση σκέψης, αγωνίας και ελπίδας. Μια προσπάθεια να συμβάλουμε στο δημόσιο διάλογο για την ισότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στην Ευρώπη του 21ου αιώνα.
Θα θέλαμε να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες στη Ζέφη Δημαδάμα Zefi Dimadama, τ. Γενική Γραμματέα Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και διδάσκουσα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, για την επιστημονική της συμβολή και την εμπιστοσύνη που έδειξε στο εγχείρημά μας. Θερμές ευχαριστίες και στην Ειρήνη Ντούρα Καββαδία για την εμπιστοσύνη, τη στήριξη και την πολύτιμη συμβολή της στην πορεία αυτού του εγχειρήματος. Παράλληλα, ευχαριστούμε θερμά τον εκδοτικό μας οίκο για την άψογη συνεργασία και τη φροντίδα με την οποία αγκάλιασε και ανέδειξε το έργο μας.
Ευχόμαστε το βιβλίο αυτό να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο γνώσης, προβληματισμού και ευαισθητοποίησης για κάθε αναγνώστη και αναγνώστρια που αναζητά μια βαθύτερη κατανόηση των προκλήσεων που εξακολουθούν να συνοδεύουν το ζήτημα της ισότητας των φύλων στη σύγχρονη Ευρώπη