Ιδίως στάθηκα στην κυνικά θεσμοθετημένη βία, με παράδειγμα τον πρόσφατο ποινικό κώδικα των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, που ανοίγει δρόμο για την κανονικοποίηση της κακοποίησης στην οικογένεια. Όταν η βία αντιμετωπίζεται ως «πειθαρχία» και οι ποινές για σοβαρούς τραυματισμούς είναι συμβολικές, η αξιοπρέπεια υποχωρεί μπροστά σε ένα σύστημα που αντιμετωπίζει τις γυναίκες ως ιδιοκτησία.

Η σιωπή δεν μπορεί να είναι επιλογή. Η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η διεθνής αλληλεγγύη είναι απαραίτητες για να μπορέσουμε να μιλήσουμε στην πράξη για έναν κόσμο χωρίς βία.