Κάθε χρόνο, τις ημέρες των εξετάσων, γυρίζω νοερά στα μαθητικά μου χρόνια, στο 41ο Λύκειο Αθηνών, λίγο πριν περάσω την πόρτα της αίθουσας των πανελληνίων.
Θυμάμαι έντονα την αγωνία, το άγχος, την πίεση της στιγμής και την αίσθηση πως το μέλλον κρίνεται μέσα σε λίγες ώρες. Οι πανελλήνιες αποτελούν ένα σημαντικό σταθμό, όχι όμως το σύνολο της ζωής. Η πορεία κάθε ανθρώπου χτίζεται μέσα από πολλές ευκαιρίες, επιλογές και νέες διαδρομές που δεν μπορούμε να διακρίνουμε στα δεκαοκτώ μας χρόνια.
Το πιο όμορφο κομμάτι του ταξιδιού τώρα αρχίζει. Εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία στα παιδιά που δίνουν φέτος τη δική τους μάχη, οι κόποι τους ν’ ανταμειφθούν και ν’ ανοίξει μπροστά τους ο δρόμος που ονειρεύονται.
Δύναμη και κουράγιο στις οικογένειες που στέκονται ουσιαστικά δίπλα στα παιδιά τους, καθώς και στους εκπαιδευτικούς που λειτουργούν υπεράνθρωπα υποστηρικτικά με υπομονή και αφοσίωση στο στόχο.
Η ζωή είναι στα χέρια σας
