Μετά την 52χρονη μητέρα που δολοφονήθηκε από τον γιο της στη Λάρισα, και τη 40χρονη γυναίκα στο Βόλο που σκοτώθηκε από τον σύζυγό της μπροστά στα παιδιά τους, η θεσμική αναγνώριση της γυναικοκτονίας δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως επιβεβλημένη πράξη ευθύνης απέναντι σε κάθε γυναίκα που κινδυνεύει, στις οικογένειες που πενθούν και στο ίδιο το κράτος δικαίου.
Η κείμενη νομοθεσία (Ν. 5172/2025), παρότι εισάγει πρόνοιες για σύγχρονες μορφές βίας, όπως το stalking και τη μη συναινετική διασπορά οπτικοακουστικού υλικού, έχει παραλείψει να αντιμετωπίσει την αναγνώριση της γυναικοκτονίας ως διακριτού εγκλήματος. Στη χώρα μας, εντάσσεται στο άρθρο 299 του Ποινικού Κώδικα περί ανθρωποκτονίας από πρόθεση, χωρίς ωστόσο να αποτυπώνεται το ειδικό έμφυλο κίνητρο που την χαρακτηρίζει. Έτσι, η ιδιαίτερη κοινωνική και εγκληματολογική διάσταση του φαινομένου παραμένει θεσμικά αόρατη.
Η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας μπορεί να επιτευχθεί είτε με την προσθήκη ειδικού άρθρου Ποινικό Κώδικα, είτε με την εισαγωγή απευθείας στο ισχύον άρθρο 299 ΠΚ (ανθρωποκτονία με δόλο) και στο 311 ΠΚ (στη θανατηφόρα βλάβη) επιβαρυντική περίσταση, είτε κατά την επιμέτρηση της ποινής σύμφωνα με το αρ. 79 ΠΚ να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη αυτός ο παράγοντας, το φύλο δηλαδή του θύματος, η σχέση του με το δράστη και οι περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε το έγκλημα. Όσον αφορά το σκέλος της επιχειρηματολογίας που επιμένει ότι οι γυναικοκτονίες τιμωρούνται πάντοτε με ισόβια κάθειρξη, να επισημάνθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, δεδομένου ότι αφενός το άρθρο 311 ΠΚ (θανατηφόρα σωματική βλάβη), για παράδειγμα, δεν προβλέπει τέτοια ποινή, αφετέρου, πάντα μπορεί να βρίσκουν εφαρμογή οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 ΠΚ, όπως συνήθως γίνεται στην πράξη.
Παράλληλα, η απουσία θεσμικής παρέμβασης οδηγεί σε επικίνδυνη εξοικείωση με τη βία και άτυπη κανονικοποίησή της, αντί να ενεργοποιεί την κοινωνία και τους θεσμούς στην κατεύθυνση της προστασίας. Η κοινωνία μας δεν έχει ανάγκη από αυστηροποίηση των ποινών, αλλά από μηχανισμούς πρόληψης, ξεκάθαρα όρια στο δίκαιο, αποτελεσματική στήριξη των θυμάτων και ισχυρό μήνυμα μηδενικής ανοχής απέναντι στη βία.
